Δευτέρα 16 Νοεμβρίου 2026 στις 9.00 AM
Συγκέντρωση αλληλεγγύης στη 12χρονη επιζώσα, υπόθεση Κολωνού
ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ
ΔΕΥΤΕΡΑ 16 ΝΟΕΜΒΡΗ, 09:00
ΕΦΕΤΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ, Κυρίλλου Λουκάρεως 14
Η δίκη σε δεύτερο βαθμό για την υπόθεση τράφικινγκ του Κολωνού ξεκινά ξανά στις 16 Νοεμβρίου.
Θα βρεθούμε συλλογικά εκεί.
Γιατί δε ξεχνάμε. Γιατί δε συνηθίζουμε τη φρίκη. Γιατί δεν πρόκειται να αφήσουμε μια επιζώσα παιδικής σεξουαλικής κακοποίησης και την οικογένειά της μόνα απέναντι στους τραφικερς, τους παιδοβιαστες, τους κακοποιητές, τους εκμεταλλευτές και τους μηχανισμούς που τους προστατεύουν και τους συγκαλύπτουν.
Η υπόθεση του Κολωνού είναι η απόδειξη της σύνδεσης της πατριαρχικής βίας με την ταξική εκμετάλλευση, της εμπορευματοποίησης των σωμάτων και της κοινωνικής ανισότητας. Καταδεικνύει τους μηχανισμούς μέσα από τους οποίους τα πιο ευάλωτα σώματα γίνονται αντικείμενα εκμετάλλευσης, ενώ όσα τολμούν να μιλήσουν έρχονται αντιμέτωπα με την αμφισβήτηση, την ενοχοποίηση και τον εκφοβισμό.
Από την πρώτη στιγμή, η αντιμετώπιση της μητέρας από τις αστυνομικές αρχές, η καθυστέρηση στην κινητοποίηση για τη σύλληψη του παιδοβιαστή και τράφικερ Μίχου και η προσπάθεια μετατόπισης των ευθυνών προς την οικογένεια έδειξαν για ακόμη μια φορά τη γνώριμη λειτουργία των κρατικών μηχανισμών: την απαξίωση των επιζώντων και την προστασία των σχέσεων εξουσίας. Η πατριαρχία αναπαράγεται μέσα από τους θεσμούς εξουσίας, μέσα από πρακτικές και κοινωνικές αντιλήψεις που καλλιεργούν τη σιωπή, το φόβο, συγκαλύπτουν τη βία και τιμωρούν όσα καταγγέλλουν.
Οι καταγγελίες για περιστατικά εκφοβισμού της οικογένειας καθιστούν ακόμη πιο επιτακτική την ανάγκη να μην αφήσουμε κανένα μόνο. Κανένας κρατικός μηχανισμός, κανένας μπάτσος, κανένας κακοποιητής δεν έχει το δικαίωμα να τρομοκρατεί παιδιά και να μετατρέπει την καθημερινότητά τους σε πεδίο απειλής και φόβου.
Το Εφετείο είναι ένα ακόμη πεδίο σύγκρουσης, όπου θα επιχειρηθεί να αμφισβητηθεί η πρωτόδικη απόφαση, να ανατραπούν καταδίκες και να μεταφερθεί για ακόμη μια φορά το βάρος στην οικογένεια της επιζώσας. Δεν έχουμε αυταπάτες για το ρόλο της αστικής δικαιοσύνης, ούτε αναμένουμε τη δικαίωσή μας από τους θεσμούς που συντηρούν τις σχέσεις ανισότητας και καταπίεσης.
Απέναντι στην πατριαρχία, την κρατική καταστολή, την ταξική βία και την κουλτούρα του βιασμού, αντιτάσσουμε την αυτοοργάνωση, και την αλληλεγγύη από τα κάτω, δημιουργώντας συλλογικά δίκτυα φροντίδας και αντίστασης.
Η παρουσία μας στο Εφετείο είναι μέρος αυτού του αγώνα. Είναι μια πολιτική θέση απέναντι στην κανονικοποίηση της έμφυλης βίας και της παιδικής εκμετάλλευσης. Είναι η άρνησή μας να αποδεχτούμε ότι η φτώχεια, η κοινωνική θέση και η έμφυλη καταπίεση καθορίζουν ποια σώματα μπορούν να κακοποιούνται και ποια στόματα πρέπει να μένουν κλειστά.
Στεκόμαστε δίπλα στη 12χρονη επιζώσα, στα αδέρφια της, στη μητέρα της, απέναντι στην οργανωμένη βία της εξουσίας.
Να βρεθούμε ξανά στο δρόμο και έξω από τις δικαστικές αίθουσες. Να χτίσουμε συλλογικά αναχώματα απέναντι στον εκφοβισμό και τη συγκάλυψη.
ΟΥΤΕ ΣΤΟΝ ΚΟΛΩΝΟ, ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΠΟΥΘΕΝΑ
ΤΣΑΚΙΖΟΥΜΕ ΤΟ ΤΡΑΦΙΚΙΝΓΚ ΣΕ ΚΑΘΕ ΓΕΙΤΟΝΙΑ
πηγή : email που λάβαμε στις 11 Νοεμβρίου 10h