kinimatoramaημερολόγιο από/για το κίνημα

Εκδήλωση "10 χρόνια από την καμπάνια Free 5"

Βρισκόμαστε στο Μιλάνο του 2015. Συλλογικότητες της πόλης απευθύνουν διεθνές κάλεσμα συμμετοχής στην πορεία NO EXPO, πορεία ενάντια στη διεθνή έκθεση EXPO 2015 που διοργάνωναν την Πρωτομαγιά του ίδιου έτους τα αφεντικά του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού. Η έκθεση στάθηκε αφορμή ώστε το ιταλικό κράτος να προβεί σε ένα μαζικό κύμα εξώσεων σε εργατικές κατοικίες, εκκενώσεων των πολυπληθών καταλήψεων στέγης του Μιλάνου καθώς και ανάπλασης των γειτονιών της πόλης.

Περίπου 30 συντρόφια από την Αθήνα, μεταξύ των οποίων και μέλη Αυτόνομων Σχημάτων, ανταποκρίνονται στο κάλεσμα και συμμετέχουν σε μια πορεία πρωτοφανούς μαζικότητας και συγκρουσιακότητας για τα δεδομένα της πόλης. Μετά το πέρας της πορείας προσαγάγονται 5 συντρόφια από την Ελλάδα καθώς εξέρχονται από κατειλημμένο χώρο του Μιλάνου.

Το ιταλικό κράτος κατά τις συνήθεις πρακτικές του, αποδίδει εξοντωτικά κατηγορητήρια σε 5 ιταλούς συντρόφους καθώς και στα 5 συντρόφια από την Ελλάδα επιδιώκοντας να καμφθούν οι διεθνιστικές επαφές που οικοδομήθηκαν κατά τη διάρκεια του κινήματος NO EXPO. Όσον αφορά τα συντρόφια από την Ελλάδα, 6 μήνες μετά την επιστροφή τους στη χώρα, τους αποστέλλεται Ευρωπαϊκό Ένταλμα Σύλληψης που συνεπάγεται την έκδοσή τους στην Ιταλία και τη δίκη τους σε ένα πολύ πιο αυστηρό πλαίσιο με ποινή που θα άγγιζε έως τα 13 έτη φυλάκισης.

Την ίδια κιόλας μέρα της αποστολής του ευρωεντάλματος, ξεκινάει η καμπάνια Free 5 και δημιουργούνται σε ελάχιστο χρόνο κινήσεις αλληλεγγύης σε πολλές πόλεις της επαρχίας. Η καμπάνια εξελίσσεται με τη συνένωση τριών διαφορετικών πεδίων: των φοιτητικών συλλόγων και των διεργασιών τους, των συνελεύσεων γειτονιάς και των πολιτικών συλλογικοτήτων ενώ ταυτόχρονα ξεκινά και καμπάνια αλληλεγγύης στην Ιταλία. Η σύνδεση των πεδίων αυτών εκφράστηκε δημόσια με μαζικές πορείες, συνεχείς παρεμβάσεις, καταλήψεις και στάσεις εργασίας με τεράστια συμμετοχή και με επίκεντρο τις σχολές και τη γειτονιά της Αγίας Παρασκευής. Τον Ιανουάριο του 2016 η κινηματική πίεση που δημιουργήθηκε αναγκάζει το ελληνικό κράτος να αποφασίσει τη μη έκδοση των 5 συντρόφων.

Φτάνουμε, έτσι, στο σήμερα, 10 χρόνια μετά τη δικαίωση του αγώνα των συντρόφων, και μέσα στο διεθνές κλίμα των φλεγόμενων -ευρωπαϊκών και μη- μητροπόλεων. Μέσα σε αυτή τη συνθήκη, η εμπειρία των συντρόφων στέκεται όχι απλά ως μια σημαντική δικαστική νίκη αλλά κυρίως ως παράδειγμα που μπορεί να μας δώσει εργαλεία απέναντι σε ερωτήματα που έχουν γίνει διαχρονικές σπαζοκεφαλιές για τις κινηματικές διεργασίες. Πώς οικοδομούμε διεθνιστικά κινήματα; Πώς μπορούν να επικοινωνήσουν τα διάφορα πεδία αγώνα; Πώς μπορούμε να υπερβούμε την καταστολή και την απαισιοδοξία; Ένω τα αφεντικά και το πολιτικό τους προσωπικό, προσπαθούν να μας πείσουν ότι οι αγώνες μας είναι μάταιοι, η καμπάνια Free 5 αποδεικνύει ότι η οργάνωση στη βάση σε σχολές και γειτονιές και η δημιουργία πλεγμάτων αλληλεγγύης στους κοινωνικούς μας χώρους μπορούν την κατάλληλη στιγμή να γίνουν ο πυροκροτητής ενός κινήματος, το οποίο θα στρέψει πάνω του τα βλέμματα ολόκληρης της κοινωνικής βάσης, σημειώνοντας νίκες μέσα και έξω από τα αμφιθέατρα. Ενάντια σε λογικές "νοσταλγίας περασμένων μεγαλείων", επισκεπτόμαστε την καμπάνια Free 5, με σκοπό να αναπλαισιώσουμε τα μέσα που την έκαναν νικηφόρα, να ανοίξουμε τη συζήτηση για τα κινήματα του σήμερα, να αναλάβουμε συλλογικά το ρίσκο να αποτινάξουμε τις έτοιμες μανιέρες.

Συντονισμός αυτόνομων - ελευθεριακών σχημάτων