kinimatoramaημερολόγιο από/για το κίνημα

Απεργιακή συγκέντρωση - διαδήλωση

25η Νοέμβρη: Πανελλαδική απεργία &
Ημέρα μνήμης, αντίστασης, αγώνα για την γυναικεία χειραφέτηση

«Ας πυροδοτήσουμε, λοιπόν, και ας οργανώσουμε όσες περισσότερες απεργίες μπορούμε· ας φροντίσουμε ώστε η απεργία να μεταδοθεί σαν επιδημία και, μόλις ξεσπάσει κάπου, να εξαπλωθεί σε δέκα ή εκατό διαφορετικούς κλάδους, σε δέκα ή εκατό πόλεις»
Ερρίκο Μαλατέστα, Σχετικά με μια απεργία

Τα τελευταία χρόνια διανύουμε μια περίοδο εντεινόμενης κοινωνικής, πολιτικής, οικονομικής κρίσης, η οποία πλήττει ολοένα και περισσότερο την κοινωνική βάση και τα κατώτερα κοινωνικά στρώματα, φτωχοποιώντας κι εξαθλιώνοντας τη συντριπτική πλειοψηφία αυτών. Η θανατοπολιτική κράτους και κεφαλαίου άλλωστε εφαρμόζεται σε όλες τις πτυχές της ανθρώπινης ζωής. Το κόστος διαβίωσης (ειδικά σε νερό, τρόφιμα, ενέργεια, ενοίκια) ανεβαίνει συνεχώς ενώ οι μισθοί και οι συντάξεις - αν δεν πετσοκόβονται - παραμένουν στάσιμα, βασικά κοινωνικά αγαθά ιδιωτικοποιούνται την ίδια ώρα που η δημόσια δωρεάν παιδεία και υγεία κατακερματίζονται, οι πλειστηριασμοί και οι εξώσεις πληθαίνουν αφήνοντας εκατοντάδες κόσμου εκτός κατοικίας, οι νεκροί στα σύνορα, τις ράγες, τους χώρους δουλειάς σπάνε ξανά και ξανά νέα αρνητικά ρεκόρ και ο κλοιός της καταστολής ολοένα σφίγγει.

Η επίθεση που βιώνουμε από την κυριαρχία προσπαθεί να στερήσει από τον κόσμο της εργασίας κάθε προοπτική αντίστασης και παράλληλα να ξεριζώσει κάθε εργασιακό δικαίωμα που έχει κερδηθεί τους προηγούμενους αιώνες με αιματηρούς αγώνες από το παγκόσμιο εργατικό κίνημα. Ήδη εδώ και πάνω από μια δεκαετία μια σειρά αντεργατικών νομοσχεδίων χτυπούν επαλειμμένα τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας, απορρυθμίζουν το ασφαλιστικό σύστημα, επιτίθενται στα σωματεία, τους αγωνιστές, την απεργία και ποινικοποιούν ευρύτερα την συνδικαλιστική δράση (όπως στην περίπτωση του αγωνιστή ΔΑ), επιτρέπουν την ελαστικοποίηση της εργασίας κα. Η σκληρότητα των πολιτικών κράτους και κεφαλαίου κορυφώνεται στην κατάργηση των θεμελιωδών εργατικών κεκτημένων της πενθήμερης οχτάωρης εργασίας, με τη θεσμοθέτηση της εξαήμερης εργασίας και του 13ώρου.

Η συνολικότερη συνθήκη στην οποία ζούμε, οδηγεί - δυστυχώς - αναπόφευκτα στην ανασφάλεια για την επιβίωση μας, τη διαρκή επισφάλεια και συνεπώς στην εντατικοποίηση της εργασίας. Την ώρα που βασικά ανθρώπινα και εργατικά δικαιώματα καταπατώνται στο βωμό του κέρδους και εκατοντάδες εργάτες πέφτουν νεκροί στα κάτεργα εν ώρα εργασίας, αφεντικά, κράτος και κεφάλαιο πλουτίζουν στις πλάτες μας, αδιαφορώντας πλήρως για την ανθρώπινη ζωή και αξιοπρέπεια.

Και ενώ η κοινωνική βάση σε παγκόσμιο επίπεδο ψυχορραγεί, η πολεμική συνθήκη από τα κράτη σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη ενισχύεται. Οι συρράξεις στα μέτωπα διεθνώς εντείνονται με καταστροφικές συνέπειες για τις καταπιεσμένες, η γενοκτονία στην Παλαιστίνη από το δολοφονικό κράτος του Ισραήλ συνεχίζεται με τη συμβολή των δυτικών κυριαρχιών, και η γενικευμένη απειλή πολέμου αυξάνει με πυρετώδεις ρυθμούς την πολεμική προετοιμασία των διαφόρων κρατών. Φυσικά και η Ελλάδα δε θα μπορούσε να παρεκκλίνει από αυτήν την κατεύθυνση και προχωρά σε υπογραφές στρατιωτικών συμφωνιών με τα κυρίαρχα κράτη, επενδύσεις τερατώδων ποσών σε στρατιωτικό εξοπλισμό και έρευνα για τον πόλεμο, διώξεις αγωνιστριών που επιχειρούν να σαμποτάρουν την πολεμική μηχανή κλπ.

Στη βάση της εκμετάλλευσης από την εξουσία βρίσκονται οι γυναίκες, οι οποίες εξακολουθούν να βιώνουν σε καθημερινό επίπεδο τις πιο σκληρές εκδοχές της καταπίεσης. Τα περιστατικά έμφυλης βίας όπως οι γυναικοκτονίες, οι βιασμοί και οι υποθέσεις trafficking πληθαίνουν χρόνο με τον χρόνο, ενώ σε εργασιακό επίπεδο οι ανισότητες όχι μόνο δεν έχουν εξαλειφθεί, αλλά εντείνονται. Η όλη αυτή η συνθήκη αποδεικνύει πως η έμφυλη βία αποτελεί οργανικό κομμάτι του ευρύτερου εξουσιαστικού συστήματος, χωρίς το οποίο δεν μπορεί να υπάρξει. Η γυναικεία υπόσταση παύει να έχει αξία μπροστά στο κρατικό - καπιταλιστικό σύστημα, όπως έχουμε δει με τις γυναικοκτονίες, τις δολοφονίες μεταναστριών στα χερσαία και υδάτινα σύνορα, τον θάνατο εργατριών με αποκορύφωμα τη δολοφονία των πέντε εργατριών στο εργοστάσιο της Βιολάντα την περασμένη άνοιξη, και άλλα πολλά παραδείγματα.

Απέναντι στην υποτίμηση της ανθρώπινης ζωής, την καταπάτηση των δικαιωμάτων μας, την θανατοπολιτική κράτους και κεφαλαίου, ως εργαζόμενες, ως αναρχικοί οφείλουμε να προτάξουμε την αλληλεγγύη, την οργάνωση στη βάση, τις οριζόντιες διαδικασίες, τον ανυποχώρητο ταξικό αγώνα. Να υψώσουμε τις αντιστάσεις μας και να αγωνιστούμε με απεργίες, ταξικές πρωτοβουλίες και σωματεία βάσης, διαδηλώσεις, καταλήψεις, για ένα μέλλον λιγότερο βάρβαρο, για έναν νέο κόσμο πραγματικής ισότητας, δικαιοσύνης και ελευθερίας. Να ανατρέψουμε και να εξαλείψουμε τις εξουσιαστικές σχέσεις που γεννούν την καταπίεση και την εκμετάλλευση, να παλέψουμε πλάι ο ένας στην άλλη κόντρα σε κάθε λογής εξουσία για τη ζωή, τη χειραφέτηση και την αναρχία.

Καλούμε στην πανελλαδική απεργία στις 25 Νοέμβρη, στις 10:00 στην Καμάρα, παράλληλα και ημέρα μνήμης, αντίστασης και αγώνα για τη γυναικεία χειραφέτηση.

ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ - ΟΙ ΔΙΚΕΣ ΜΑΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΜΠΡΟΣΤΑ

ΚΑΝΕΝΑΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΛΑΩΝ - ΚΑΜΙΑ ΕΙΡΗΝΗ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΤΑΞΕΩΝ

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΣΤΗ ΒΑΣΗ, ΑΓΩΝΑΣ ΤΑΞΙΚΟΣ - ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΠΟΛΕΜΟ, ΚΡΑΤΟΣ, ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ, ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑ

ΟΛΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ - ΠΑΙΔΕΙΑ, ΥΓΕΙΑ, ΣΤΕΓΗ, ΝΕΡΟ

ΟΛΟΙ/ΕΣ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ 25/11 | 10:00 | ΚΑΜΑΡΑ

Ελευθεριακή Συνέλευση για την Ταξική Οργάνωση στη Βάση