τι; : πορεία θεματική : Πολυτεχνείο από :

Τρίτη 17 Νοεμβρίου 2026 στις 19.00

Διαδηλωση 17 νοεμβρη

ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ 17 ΝΟΕΜΒΡΗ ΤΡΙΤΗ 19:00 ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΡΙΟ (Ι.Καβύρη 6)

53 χρόνια από την επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου θυμόμαστε τον αγώνα μαθητών-φοιτητών-εργατών ενάντια στη χούντα των συνταγματαρχών. Το διάστημα πριν το Πολυτεχνείο, υπήρξε πληθώρα αγώνων όπου συμμετείχαν και έδρασαν διάφορα τμήματα της κοινωνίας μέσω μαζικών απεργιών, καταλήψεων, διαδηλώσεων, συνελεύσεων και άλλων αντιδικτατορικών δράσεων. Όλες αυτές οι κινήσεις κορυφώθηκαν και κατέληξαν σε 3-ήμερη κατάληψη στο Μετσόβιο Πολυτεχνείο όπου φοιτητές & εργάτες με συνελεύσεις ζυμώθηκαν από κοινού καταλήγοντας σε αιτήματα όπως «ΨΩΜΙ-ΠΑΙ∆ΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ», «ΕΡΓΑΤΕΣ-ΑΓΡΟΤΕΣ-ΦΟΙΤΗΤΕΣ», «ΕΞΩ Η ΑΜΕΡΙΚΗ». Έτσι, έγινε κατανοητό ότι ο αντιδικτατορικός αγώνας ήταν ένας αγώνας που πέρα από την πτώση της χούντας της ίδιας στόχευε στη συντριβή του συστήματος που γέννησε τη δικτατορία και τη στήριξε, του καπιταλισμού. Φυσικά τα προτάγματα του τότε ποτέ δεν εκπληρώθηκαν και παραμένουν διαχρονικά.

ΨΩΜΙ: Βλέπουμε το «Ψωμί», σύμβολο των συνθηκών διαβίωσης, της κάλυψης των βασικών αναγκών όπως η τροφή να μας το κλέβουν. Ουκ ολίγες φορές έχουμε μιλήσει για την επιθετική μετακύλιση του κόστους φοίτησης στις δικές μας πλάτες, πώς πριν μερικά χρόνια καταργήθηκε η δωρεάν μετακίνηση από και προς τις σχολές σε όλο το ∆ΠΘ, πώς οι φοιτητικές εστίες στην Αλεξανδρούπολη είναι μισθωμένα ξενοδοχεία που πετάνε τους φοιτητές-φοιτήτριες έξω κάθε Χριστούγεννα-Πάσχα-καλοκαίρι και πως ειδικότερα φέτος, υπάρχει μία οργανωμένη προσπάθεια εφαρμογής της κάρτας σίτισης οριστικά και, επόμενως, την κατάργηση του «Ψωμιού» για όλες/ους/α. Φυσικά αυτό δεν περιορίζεται στη φοιτητική μέριμνα. Στην Ελλάδα αλλά και παγκόσμια βιώνουμε τη μακροβιότερη οικονομική κρίση στην ιστορία του σύγχρονου κόσμου, η οποία αποτυπώνεται σε κάθε πτυχή της καθημερινότητας. Το βλέπουμε στα ράφια των σούπερ μάρκετ, στους μισθούς που τελειώνουν στα μισά του μήνα, στους φουσκωμένους λογαριασμούς, στα πολύ υψηλά ενοίκια.

ΠΑΙ∆ΕΙΑ: Εδώ και 2 χρόνια ζούμε την 17 Νοέμβρη με ιδιωτικά ΑΕΙ, νομιμοποιημένα πλέον από τα νομοσχέδια που εγκαθιδρύουν την ιδιωτική παιδεία και παρακάμπτουν βασικές αρχές του συντάγματος. Νομοσχέδια - δώρα στους επιχειρηματικούς ομίλους, βιομηχάνους και λοιπούς ιδιώτες, όπου το αγαθό της παιδείας διαλύεται για τα συμφέροντά τους. Φυσικά τα νομοσχέδια αυτά, αποτελεί την τελευταία πράξη του αντεκπαιδευτικού έργου, καθώς χρόνια τώρα στρώνεται το χαλί του ξεπουλήματος της παιδείας( ΕΒΕ+ διαγραφές + πειθαρχικά + Σ∆ΙΤ κ.α.). Άλλωστε, όπου ξεπουλιούνται τα δημόσια αγαθά προς όφελος των ιδιωτών γίνεται σε βάρος των αναγκών και των ζωών της ίδιας της κοινωνίας. Το βλέπουμε και στην υγεία, όπου η συστηματική διάλυση του δημόσιου νοσοκομείου ήρθε να πριμοδοτήσει τους κλινικάρχες και λοιπούς μαυραγορίτες της υγείας, οι οποίοι τζογάρουν με την υγεία του λαού. Αντίστοιχα, η ιδιωτικοποίηση του ΟΣΕ οδήγησε στο έγκλημα στα Τέμπη , όπου τα υπερκέρδη των μεγάλων επενδυτικών ομίλων δεν λογάριαζαν μέτρα ασφαλείας, συστήματα τηλεδιοίκησης, τοπικούς πίνακες κλπ, γιατί πολύ απλά δεν λογαριάζουν την ανθρώπινη ζωή. Βλέπουμε, λοιπόν στη δημόσια δωρεάν παιδεία, όπως και στα υπόλοιπα κοινωνικά αγαθά, να υψώνονται ταξικοί φραγμοί, να μετατρέπονται ολοένα και περισσότερο σε εμπορεύματα προσβάσιμα για λίγους, ενώ παράλληλα το συμφέρον των ιδιωτών/επιχειρήσεων να διεισδύει εντονότερα στα ήδη υποβαθμισμένα δημόσια αγαθά. Αυτή είναι άλλωστε η πολιτική του συστήματος ενός συστήματος διαρκούς εκμετάλλευσης, ανισότητας και καταπίεσης, που δεν υπολογίζει ανθρώπινες ζωές, αλλά μόνο κέρδη στις τσέπες των λίγων.

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ: Ποια ελευθερία ακριβώς; Αυτή της καταστολής των κοινωνικών-εργατικών-φοιτητικών αγώνων; Αυτή της εκκένωσης αυτοδιαχειριζόμενων χώρων που αξιοποιούνται από ευρύ κομμάτι της κοινωνίας; Εκείνη της καταπάτησης του ασύλου, των συλλήψεων και ξυλοδαρμών φοιτητών/φοιτητριών και της παρουσίας αστυνομίας στις σχολές; Ή μήπως εκείνη της ποινικοποίησης της συνδικαλιστικής δράσης μέσω πειθαρχικών διώξεων και φοιτητοδικείων εις βάρος φοιτητών/ φοιτητριών που διεκδικούν και αγωνίζονται; Ποια ελευθερία χαρακτηρίζει τις πολιτικές τρομοκρατίας, εκείνες που στοχεύουν στην παραγωγή πειθαρχημένων και εντατικοποιημένων φοιτητών που αύριο μεθαύριο δεν θα σηκώνουν κεφάλι στο αφεντικό τους και δεν θα παλεύουν συλλογικά για καλύτερες συνθήκες εργασίας και ζωής. ΕΞΩ ΟΙ ΗΠΑ-ΕΞΩ ΤΟ ΝΑΤΟ: Το πρόταγμα αυτό παραμένει καίριας σημασίας βλέποντας το ελληνικό κράτος, διαχρονικά σύμμαχο με τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ να συμμετέχει ενεργά σε στρατιωτικές επιχειρήσεις εκτός συνόρων και σε πολεμικά μέτωπα, σφαγιάζοντας λαούς για λογαριασμό των οικονομικών στρατιωτικών συμφερόντων των ισχυρών της ∆ύσης. Από το Ρωσοουκρανικό μέτωπο, με την αποστολή πολεμικού εξοπλισμού, μέχρι και την Μ.Ανατολή και την στήριξη στο καθεστώς εθνοκάθαρσης του παλαιστινιακού λαού από το κράτος-δολοφόνο Ισραήλ, το ελληνικό κράτος έχει βαμμένα τα χέρια του με αίμα. Σύσσωμος ο κόσμος της εξουσίας μέσω των μηχανισμών του, προσπαθεί να μας πείσει για το δικαίωμα στην αυτοάμυνα των σφαγέων, για τους «δίκαιους» πολέμους των πλουσίων, τόσο ιδεολογικά όσο και με την διαρκή στρατιωτικοποίηση του κοινωνικού βίου. Αυτό, στο χώρο της εκπαίδευσης φαίνεται έντονα από την μιλιταριστική στροφή των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων, τα οποία έχουν μετατραπεί σε χώρους παραγωγής τεχνογνωσίας για πολεμικούς σκοπούς. Η διείσδυση της πολεμικής βιομηχανίας στα πανεπιστημιακά ιδρύματα, ενισχύεται μέσω των ψηφισμένων νόμων για την παιδεία, μέσα σε ένα κλίμα ευρύτερης πολεμικής προετοιμασίας των κρατών, εν όψει μιας γενικευμένης σύγκρουσης. 53 χρόνια μετά, και όσο υπάρχει κράτος και καπιταλισμός θα έχουμε ίδια ιστορία, χούντες, πολέμους, φτώχεια, τρομοκρατία. Όλα τα παραπάνω είναι διαχρονικά παγκόσμια αιτήματα για τα οποία μαθητές, φοιτητές εργαζόμενοι σε Γαλλία, Ισπανία, Αλβανία και σε όλη την Ευρώπη εξεγείρονται και κάνουν πραγματικότητα της "γενιάς τους τα Πολυτεχνεία". Με διαδηλώσεις και αγώνες διαρκείας διεκδικούν την ποιότητα ζωής που τους στερεί καθημερινά η σκληρή καπιταλιστική πολιτική των εκάστοτε κυβερνήσεων. Είναι το παράδειγμα ενάντια στην ακροδεξιά που αρχίζει να επεκτείνεται στη "Γηραιά Ήπειρο". Ας μην ξεχνάμε ότι η δικτατορία των συνταγματαρχών ήταν μια αντίστοιχη με τις σημερινές , ακροδεξιά κυβέρνηση που εξυπηρετούσε τα συμφέροντα του κεφαλαίου και του ιμπεριαλισμού, δηλαδή ακριβώς την ίδια ατζέντα που έχουν και οι φασίστες/ακροδεξιοί σήμερα. Η άνοδος της ακροδεξιάς είναι ένα υπαρκτό φαινόμενο που αποδεικνύεται από πολλά παραδείγματα, μόνο τους τελευταίους δυο μήνες υπήρξαν στην Ελλάδα τρείς δολοφονικές επιθέσεις σε Αθήνα και Πάτρα. Η άνοδος της ακροδεξιάς είναι ένα υπαρκτό φαινόμενο που θέλει να επισφραγίσει στην Ευρώπη μια περίοδο πολεμικής προετοιμασίας, κυριαρχίας του κεφαλαίου και σκοταδισμού. Ανάχωμα στους φασίστες είναι η εξεγερμένη νεολαία που παλεύει ενάντια στην ακροδεξιά, τον πόλεμο και το κεφάλαιο που τους στερεί την ζωή. Όπως και το '73, έτσι και σήμερα τα χαρακτηριστικά που έχουμε να προσδώσουμε στους αγώνες μας είναι αντισυστημικά στην ολότητα τους. Η μέρα της επετείου του πολυτεχνείου, είναι μια υπενθύμιση πως οι καταπιεσμένοι μπορούν να νικήσουν και νικούν όταν σηκώνουν κεφάλι, όταν εξεγείρονται, όταν μάχονται ανυπότακτα και με πάθος για την ελευθερία τους. Τότε και μόνο σείονται τα θεμέλια του συστήματος, τότε το τέρας της εξουσίας δεν φαντάζει πια ανίκητο και είναι έτοιμο να καρτερεύσει μπρος στην βούληση των λαών. Αυτό μας δείχνει και ο ανυποχώρητος αγώνας των Παλαιστινίων, αυτό μας δείχνει και η ιστορική παρακαταθήκη. Ας αποτελέσει και η φετινή ημέρα της επετείου του Πολυτεχνείου μια υπόσχεση διαρκούς αγώνα μέχρι την νίκη. Αγώνα μέσα και έξω από τις σχολές με Γενικές Συνελεύσεις, καταλήψεις, διαδηλώσεις. Για όσα μας κλέβουν και μας στερούν, για όσο μας πολεμούν, θα υπάρχουν πάντα τα Πολυτεχνεία.

ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ∆ΕΝ ΗΤΑΝΕ ΓΙΟΡΤΗ, ΗΤΑΝΕ ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΚΑΙ ΠΑΛΗ ΤΑΞΙΚΗ

ΣΧΟΛΕΣ Ι∆ΙΩΤΙΚΕΣ, ΕΒΕ ΚΑΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ,

ΣΤΟΥΣ ΤΑΞΙΚΟΥΣ ΦΡΑΓΜΟΥΣ ΝΑ ∆ΩΣΟΥΜΕ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

Ελευθεριακό Σχήμα Σχολών Αλεξανδρούπολης