Παρασκευή 20 Νοεμβρίου 2026 στις 18.00
Συγκέντρωση για την ημέρα μνήμης τρανς θυμάτων
Συγκέντρωση για την ημέρα μνήμης trans θυμάτων
Αν τα παιδιά σας είναι τρανς και δε σας το λένε, είναι γιατί φοβούνται τη βίαιη αντίδρασή σας. Κουράστηκαν να σας εξηγούν. Κουράστηκαν τον έλεγχό σας και τον έλεγχο της κοινωνίας. Και δε θα σταματήσουν να είναι, είτε το ξέρετε είτε όχι. Το λιγότερο που έχετε να κάνετε είναι να τα προστατέψετε.
Κάθε χρόνο διαβάζουμε ονόματα που αρνούμαστε να ξεχάσουμε. Η 20ή Νοέμβρη μνημονεύει τα τρανς αδέρφια μας που δολοφονήθηκαν από το τρανσφοβικό σύστημα. Δηλαδή, από ανθρώπους που ενεργά μισούν, πιέζουν, κυνηγούν ή λοιδορούν την ύπαρξη των τρανς ανθρώπων. Ξεκίνησε το 1999 ως μια πρωτοβουλία ενάντια στη διαγραφή των τρανς ατόμων από τη συλλογική μνήμη, από ακτιβίστριες όπως η Gwendolyn Ann Smith, έπειτα από την αυξανόμενη δολοφονική τάση ενάντια σε τρανς άτομα. Σήμερα, η ημέρα αυτή σηματοδοτεί μια διεθνή πρωτοβουλία ενάντια στην τρανσφοβική βία.
Κάθε χρόνο θρηνούμε αμέτρητα θύματα τρανσφοβικών επιθέσεων και δολοφονιών. Γίνεται ξεκάθαρο ότι ο δημόσιος χώρος δεν είναι μοιρασμένος το ίδιο για όλα τα άτομα, όσο κι αν το καπιταλιστικό ετεροκανονικό σύστημα ισχυρίζεται ότι υπάρχει έμφυλη ισότητα. Το υπάρχον σύστημα, βασισμένο και βαθιά εμποτισμένο από τον καπιταλισμό και την πατριαρχία, είναι αντιφατικό να επικαλείται την απελευθέρωση από τις έμφυλες καταπιέσεις, καθώς επωφελείται από αυτές. Το περισσότερο που μπορεί να κάνει είναι να αφομοιώσει εν μέρει τα κουήρ και φεμινιστικά κινήματα. Ακόμα κι αν κάποια δικαιώματα αναγνωριστούν, δεν αποτρέπουν την τρανσφοβική βία.
Το κυρίαρχο αφήγημα, όμως, αλλάζει εύκολα. Εκεί που υπήρχε μέριμνα για κάποια από τα αιτήματά μας, αυτή μπορεί να αναιρεθεί και να βρεθούμε αντιμέτωπα με επιθέσεις σε βάρος μας από διάφορες κυβερνήσεις, καθώς και με έναν διάχυτο κοινωνικό εκφασισμό που εξαπολύει το μίσος του πάνω μας.
Δεν υπάρχει πραγματική απελευθέρωση σε έναν κόσμο όπου η ετεροκανονικότητα και η πατριαρχία καταπιέζουν τα σώματά μας και μας υπαγορεύουν να χωρέσουμε από τη γέννησή μας σε προδιαγεγραμμένους έμφυλους ρόλους. Ούτε σε έναν κόσμο όπου τρανς άτομα δολοφονούνται και δέχονται κάθε είδους κακοποίηση, ακριβώς επειδή δεν υποδύονται.
Η ύπαρξη των τρανς ατόμων ταράζει την πατριαρχική ιδεολογία και την ετεροκανονικότητα, γιατί έρχεται σε άμεση ρήξη μαζί τους. Εκθέτει τις αδυναμίες του συστήματος, αποδεικνύοντας ότι οι έμφυλοι ρόλοι στην πραγματικότητα δεν είναι καθοριστικοί ή περιοριστικοί για τους ανθρώπους. Το σύστημα απαντά με την κλιμακούμενη τρανσφοβική βία, την ψυχιατρικοποίηση των βιωμάτων τους, τον αποκλεισμό από τη στέγη και την εργασία, τη φαρμακευτική και ιατρική εκμετάλλευση - δηλαδή, τη δαιμονοποίηση των τρανς ατόμων.
Για να δικαιολογηθεί το μίσος του συστήματος, γίνεται επίκληση σε μια «woke agenda» που εξυπηρετεί την αποξένωση όσων διαφέρουν από το κοινωνικό σύνολο. Δεν αποτελεί τυχαίο γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια η άνοδος της παγκόσμιας ακροδεξιάς συνυπάρχει με το αφήγημα ενάντια στη «woke ατζέντα», όπου τα κουήρ άτομα βρίσκονται και πάλι στο στόχαστρο φασιστικών πρακτικών, είτε από κυβερνήσεις είτε από μερίδα της κοινωνίας.
Τρανς γυναίκες και τρανς άντρες, μη δυαδικά άτομα, θηλυκότητες, αγωνίστριες, μετανάστριες, εργάτες, Ρομά, κουήρ, φτωχές, σεξεργάτριες, οροθετικές, ανάπηρα, νευροδιαφορετικά άτομα ζούμε στον φόβο και την επισφάλεια, ενώ δεχόμαστε διαρκή υποτίμηση και βία. Αγωνιζόμαστε για τα ουσιώδη: την ορατότητά μας, την επιβίωσή μας, την υγειονομική κάλυψη, την αποψυχιατρικοποίησή μας, τη ζωή που οι κρατικοί μηχανισμοί μας αφαιρούν.
Το συλλογικό μας τραύμα, η οργή και η ανάγκη μας για διαρκή αντίσταση, με σκοπό να ζήσουμε μια αξιοπρεπή και ελεύθερη ζωή, είναι αυτά που μας ενώνουν και κάνουν τους αγώνες μας απειλή για τους καταπιεστές μας.
Καμία ανοχή στην ομοτρανσφοβία
Να τσακίσουμε την πατριαρχία
Στο δρόμο μέχρι να μην φοβάται καμία/κανένας/κανένα
Συλλογικότητα για τον ελευθεριακό φεμινισμό
mail: elfem@espiv.net
Blog : https://rabbiaviola.ablogs.org/