kinimatoramaημερολόγιο από/για το κίνημα

Ανακοίνωση και κάλεσμα στήριξης της αντιπολεμικής-αντικρατικής φοιτητικής διαδήλωσης

Ανακοίνωση και κάλεσμα στήριξης της αντιπολεμικής-αντικρατικής φοιτητικής διαδήλωσης

Πέμπτη 19 Μάρτη, Προπύλαια, 12.00

Ο πόλεμος που ξεκίνησαν από κοινού οι ΗΠΑ, το Ισραήλ και το ΝΑΤΟ ενάντια το Ιράν δεν είναι παρά η συνέχιση και η κλιμάκωση της πολιτικής που ακολουθεί το δυτικό μπλοκ εξουσίας με άλλα, πιο αναβαθμισμένα μέσα, θέλοντας να εξασφαλίσει τα συμφέροντα και τον "ζωτικό του χώρο" στην περιοχή της Μέσης Ανατολής έτσι ώστε να μπορέσει να στραφεί στο μέλλον στην ευρύτερη περιοχή της Νοτιοανατολικής Ασίας. Ειδικότερα το Ισραήλ, λειτουργώντας ως το μακρύ χέρι του δυτικού συνασπισμού εξουσίας στην Μέση Ανατολή την ίδια ώρα που συνεχίζει την γενοκτονία των Παλαιστινίων -σε μια μορφή πιο ήπια και ευκολοχώνευτη για τα δυτικά κράτη- επιχειρεί αυτή τη στιγμή να εξοντώσει και να κατακερματίσει μια και καλή τον βασικό του γεωπολιτικό αντίπαλο, επιτρέποντας του έτσι να αναδειχθεί στη θέση του κυρίαρχου ολόκληρης της περιφέρειας του.

Ο πόλεμος αυτός έρχεται έναν μήνα μετά την αιματηρή καταστολή των εξεγέρσεων εντός του Ιράν, με τους δολοφονημένους στους δρόμους των ιρανικών πόλεων να αριθμούνται στις δεκάδες χιλιάδες, σε μια άνευ προηγουμένου σφαγή στην ιστορία της επονομαζόμενης Ισλαμικής Δημοκρατίας. Έτσι, δίνεται η ευκαιρία στα γεράκια της αμερικανικής πολιτικής και στους γενοκτόνους συμμάχους τους να διεκδικήσουν τον ρόλο του απελευθερωτή, αναπαράγοντας για ακόμα μια φορά το αφήγημα της πολεμικής μηχανής που βομβαρδίζει αμάχους για την προάσπιση των "ανθρωπίνων δικαιωμάτων" και της "ελευθερίας". Στην πραγματικότητα, ο πόλεμος αυτός έρχεται για να επικυρώσει τη ματαίωση κάθε χειραφετικής προοπτικής για τους λαούς που κατοικούν στο Ιρανικό κράτος, οι οποίοι αφού καταπνίγικαν στο αίμα όταν εξεγέρθηκαν, τώρα θάβονται κάτω από τα συντρίμμια που δημιουργεί ο πόλεμος, με τα αιτήματα και τα προτάγματα τους να χάνονται μέσα στην εθνική συσπείρωση και ενότητα που αναμενόμενα θα δημιουργούσε μια ξένη εισβολή.

Σε αυτό το πλαίσιο, το ελληνικό κράτος ως πλήρως προσδεδεμένο στο δυτικό άρμα εξουσίας επιλέγει να πάρει τον ρόλο ενεργού δρώντα στον πόλεμο, στέλνοντας ως δήθεν υποστήριξη στα κατεχόμενα από τη Βρετανία εδάφη της Κύπρου πολεμικά πλοία και αεροπλάνα, των οποίων τα ραντάρ βοηθούν στον εντοπισμό εξερχομένων από το Ιράν βαλλιστικών πυραύλων και drone. Παράλληλα, οι Νατοϊκές βάσεις στη χώρα λειτουργούν ως κόμβοι αναφοδιασμού και ως εφαλτήρια και οχυρά των επιτιθέμενων, επικυρώνοντας τη συμμετοχή του ελληνικού κράτους στη πολεμική μηχανή που δολοφονεί τους λαούς στη μέση Ανατολή.

Σε μια τέτοια συνθήκη που απαιτεί μια ενεργή και αποφασιστική δράση από τους αγωνιζόμενους/ες στα μέτωπα των κοινωνικών και ταξικών αγώνων, προτάσσοντας μια συνεπή και ουσιαστική αντιπολεμική και αντιμιλιταριστική στάση, είναι εμφανές ότι μεγάλα κομμάτια αυτοαποκαλούμενων "αντιιμπεριαλιστών" όχι απλώς αναδεικνύονται κατώτερα των περιστάσεων αλλά επιδεικνύουν μια εντυπωσιακού επιπέδου έλλειψη στοιχειώδους πολιτικής αντίληψης, συντασσόμενα πλήρως όχι με τον λαό του Ιράν, αλλά με το κράτος που τον καταδυναστεύει. Έτσι το δίκαιο και αυτονόητο αίτημα για άμεση παύση των επιχειρήσεων και αποχώρηση των στρατευμάτων και των βάσεων των Ηπα-νατο-ισραηλ από την περιοχή ταυτίζεται από διάφορους επίδοξους στρατηλάτες και καταδρομείς των κοινωνικών δικτύων με μια οπαδικού επιπέδου υποστήριξη στο θεοκρατικό καθεστώς του Ιράν και στην a priori ισοπέδωση οποιαδήποτε κριτικής προς αυτό, παρουσιάζοντας την ως "υποκινούμενη".

Η κρίση που βιώνει το κρατικό-καπιταλιστικό σύστημα ολοένα και το απογυμνώνει από τα συνεχώς διαψευμένα μεγάλα του αφηγήματα, κάνοντας ξεκάθαρο πως οι πολιτικές και οικονομικές ελίτ, το κράτος και το κεφάλαιο δεν έχουν να υποσχεθούν στην μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία τίποτα περισσότερο από εξαθλίωση, φτώχεια και πόλεμο. Η συνθήκη αυτή οφείλεται στα ίδια τα δομικά χαρακτηριστικά του που δεν είναι άλλα από την εκμετάλλευση του ανθρώπου από άνθρωπο, την αδικία και την καταπίεση. Θα πρέπει να καταλάβουμε ότι οι ιστορικές ημέρες που ζούμε δε ευθύνονται σε "τρελούς" ηγέτες και στις αμιγώς προσωπικές και μεμονωμένες επιλογές τους αλλά είναι απλώς μια πρώτη εικόνα από το μέλλον του τα οικονομικά και πολιτικά αφεντικά μας μας ετοιμάζουν.

Ως συνέχεια της στρατιωτικοποίησης της κοινωνίας ακολουθεί η εκτενής προσπάθεια των Κρατών και του Κεφαλαίου να αξιοποιήσουν την επιστημονική έρευνα προς όφελός τους. Αποτέλεσμα της προσπάθειας αυτής είναι η δημιουργία και προσαρμογή επιστημονικών ερευνών μέσα στα πανεπιστήμια, με στόχευση την απόκτηση καινούργιων πιο καταστροφικών οπλικών συστημάτων, για την δήθεν φύλαξη των συνόρων και την ενίσχυση των σημαντικών στρατιωτικών συμμάχων της χώρας (ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, Ισραήλ). Συνεπώς, τα πανεπιστήμια μετατρέπονται σε ένα από τα βασικότερα κομμάτια της πολεμικής βιομηχανίας των πολιτικών και οικονομικών ελίτ, που στοχεύουν τόσο στην επέκταση της σφαίρας επιρροής τους όσο και των εδαφικών εκτάσεών τους, πρωταγωνιστώντας έτσι έμμεσα σε αμέτρητες δολοφονίες και εγκλήματα πολέμου, μέσα από τη σύναψη μνημονίων συνεργασίας για την πολεμική έρευνα, με κράτη όπως αυτό του Ισραήλ. Με άλλα λόγια, τα πανεπιστήμια και οι φοιτητές χρησιμοποιούνται από το Κράτος ως καύσιμο στη μηχανή πολέμου που ανενόχλητη διαπράττει γενοκτονίες λαών, και ως αντάλλαγμα αναπαράγει μια δήθεν εθνική υπεροχή για την καταπολέμηση οποιασδήποτε υποψίας.

Παράλληλα, το Κράτος από κοινού και σε άμεση συνεργασία με τις πρυτανικές αρχές εντείνουν την καταστολή και τη φίμωση ριζοσπαστικών κινήσεων εντός του πανεπιστημίου, με πρόσφατο παράδειγμα τη στοχοποίηση και καταδίκη του αναρχικού φοιτητή Ζ.Μ. σε 14 μήνες φυλάκισης, για την συμμετοχή του σε δράση υπεράσπισης του παλαιστινιακού λαού εντός της σχολής του ΕΜΠ. Τα γεγονότα αυτά ανήκουν στο γενικότερο σχέδιο του Κράτους και των πρυτανικών αρχών, για την μετατροπή των πανεπιστημίων από χώρους αγώνα και αντίστασης, σε πλήρως πολιτικά αποστειρωμένους χώρους ολοκληρωτικού ελέγχου των πληροφοριών και των ιδεών που αυτό παράγει, καταστέλλοντας οτιδήποτε δεν μπορεί να συνεισφέρει στο βωμό του καπιταλισμού. Σκοπός αυτού του σχεδίου αποτελεί η μετατροπή των πανεπιστημίων σε εργοστάσια μαζικής παραγωγής υπάκουου και αναλώσιμου ανθρώπινου δυναμικού κατάλληλου να υπηρετήσει Κράτος και Κεφάλαιο σε περιόδους στρατιωτικοποίησης και κατά συνέπεια εκφασισμού της κοινωνίας.

Από τη στιγμή που η επίθεση που δεχόμαστε είναι συνολική και οργανωμένη, τέτοια θα πρέπει να είναι και η απάντηση μας, αν θέλει να ανταπεξέλθει στο μέγεθος των ευθυνών που μας αναλογούν στις καταστάσεις τις οποίες βρισκόμαστε. Στην προσπάθεια που γίνεται ώστε οι κοινωνιές να συνταχθούν πίσω από τους ηγέτες τους οι οποίοι τις οδηγούν προς τη σφαγή η θέση μας πρέπει να είναι ενάντια σε κάθε μορφής "εθνικού συμφέροντος", ενάντια σε κάθε προσπάθεια να μετατραπούν οι λαοί σε πιόνια σε μια γεωπολιτική σκακιέρα, προτάσσοντας τον διεθνισμό και την στο εδώ και το τώρα αδιαμεσολάβητη και ανειρήνευτη πάλη ενάντια στον πραγματικό εχθρό, ο οποίος βρίσκεται εντός των συνόρων, στις τράπεζες και στα υπουργεία. Από το δικό μας μετερίζι ως φοιτητές/τριές να μετατρέψουμε τις σχολές μας σε εστίες αγώνα ενάντια στους πολέμους μεταξύ των κυρίαρχων, και απέναντι σε κάθε προσπάθεια να χρησιμοποιηθούν οι ίδιες ή η έρευνα που παράγουν από την πολεμική βιομηχανία, έχοντας πάντα στο μυαλό μας πως η κοινωνική απελευθέρωση μπορεί να επιτευχθεί μονάχα από τις ίδιες τις κοινωνίες μέσα από τη συλλογική τους δράση, και πως από το Ιράν και τον Λίβανο που βάλλονται σήμερα μέχρι την Παλαιστίνη, το Σουδάν και την Ουκρανία η θέση μας είναι στο πλευρό των λαών -και μόνο.

ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΤΩΡΑ Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΩΝ ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΙΣΡΑΗΛ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΙΡΑΝ - ΝΑ ΑΠΟΧΩΡΗΣΟΥΝ ΤΑ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΑ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑΤΑ

ΚΑΜΙΑ ΕΜΠΛΟΚΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ - ΝΑ ΚΛΕΙΣΟΥΝ ΟΙ ΒΑΣΕΙΣ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΩΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Ελευθεριακή Παρέμβαση ΠΑΠΕΙ