Πέμπτη 23 Απριλίου 2026 στις 19.00
Συγκέντρωση Αλληλεγγύης στα διωκόμενα συντρόφια για την υπόθεση των Αμπελοκήπων
ΟΛΟΙ/ΕΣ ΣΤΟ ΕΦΕΤΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 24/4 09:00, ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ
Ενόψει της δικαστικής απόφασης για την υπόθεση των Αμπελοκήπων, η οποία αναμένεται την Παρασκευή 25/4/26, καλούμε σε συγκέντρωση αλληλεγγύης με τις προφυλακισμένες συντρόφισσες και συντρόφους στο Υπουργείο Δικαιοσύνης την Πέμπτη 24/4 στις 7μμ.
Παρά την αδυναμία του δικαστηρίου να στοιχειοθετήσει μέσω της αποδεικτικής διαδικασίας, από την έναρξη της δίκης έως και σήμερα, τόσο την ύπαρξη «τρομοκρατικής» οργάνωσης όσο και άλλες κατηγορίες, την Τρίτη 21/4 η εισαγγελέας πρότεινε την καταδίκη των συντροφισσών Μαριάννα Μανουρά και Δήμητρα Ζαραφέτα για το σύνολο του κατηγορητηρίου. Μια πρόταση που ελλείψει στοιχείων βασίστηκε σε ακροβασίες και ερμηνείες -μέσα στο περιθώριο που στοχευμένα δίνει για αυτές ο τρομονόμος 187Α- και ήρθε να επιβεβαιώσει για μια ακόμη φορά την ποινικοποίηση της αναρχικής πολιτικής ταυτότητας, των συντροφικών και φιλικών σχέσεων, καθώς και την οποιαδήποτε υπεράσπιση αυτών. Για τους Νίκο Ρωμανό, Δημήτρη και Α.Κ. πρότεινε την αθώωση τους καθώς κατέστη αδύνατο να σταθεί το ακραία διογκωμένο κατηγορητήριο.
Απέναντι σε ένα σύστημα που προσπαθεί να εκφοβίσει και να εξοντώσει όποιο αμφισβητεί το μονοπώλιό του στη βία, όποιο στέκεται αλληλέγγυο, όποιο δεν σιωπά απέναντι στην αδικία, ένα σύστημα που τρέφεται από την απομόνωση και την απάθεια, εμείς προτάσσουμε την αλληλεγγύη και τον αγώνα. Στεκόμαστε δίπλα στις συντρόφισσες και στους συντρόφους μας και θα παραμείνουμε αδιαπραγμάτευτα στο πλευρό τους μέχρι την απελευθέρωσή τους.
Ακολουθεί το κείμενο της συνέλευσης για την υπόθεση.
ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΑ ΠΡΟΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΑ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ ΠΟΥ ΔΙΩΚΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΩΝ ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΩΝ
Στις 31/10/24, ύστερα από έκρηξη σε διαμέρισμα στους Αμπελόκηπους έπεσε στη μάχη για την κοινωνική και ταξική απελευθέρωση ο αναρχικός σύντροφος Κυριάκος Ξυμητήρης ενώ η αναρχική συντρόφισσα Μαριάννα Μανουρά, κατέληξε βαριά τραυματισμένη, στη ΜΕΘ του Ευαγγελισμού. Ούσα πολυτραυματίας, μεταφέρθηκε στις γυναικείες φυλακές Κορυδαλλού όπου μέχρι και σήμερα της στερούν την αναγκαία ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.
Ακολουθεί το γνωστό «κυνήγι μαγισσών» και η προσπάθεια διαμόρφωσης εντυπώσεων από τα ΜΜΕ. Το αφήγημα στήνεται ως εξής: η επεξεργασία (μικρής ποσότητας) εκρηκτικής ύλης από τον αναρχικό σύντροφο Κυριάκο και με μόνους παρευρισκόμενους στο χώρο τον ίδιο και την συντρόφισσα Μαριάννα βαφτίζεται οργάνωση, το διαμέρισμα στο οποίο υπήρξε πρόσβαση μόνο για λίγες ημέρες βαφτίζεται γιάφκα, οποιοσδήποτε εμπλέκεται με αυτό στοχοποιείται και ανακρίνεται. Εν μέσω μιντιάκης προπαγάνδας, το κράτος και οι διωκτικοί του μηχανισμοί ενορχηστρώνουν και εξαπολύουν το κατασταλτικό τους σχέδιο περί ανώνυμης "τρομοκρατικής" οργάνωσης με τη δεξαμενή των υπόπτων να περιλαμβάνει φίλους, οικείους, ακόμα και αγνώστους, ποινικοποιώντας τις πολιτικές, συντροφικές, φιλικές σχέσεις. Συλλαμβάνονται και προφυλακίζονται η αναρχική συντρόφισσα Δήμητρα Ζαραφέτα και ο σύντροφος Δημήτρης με μόνη σύνδεση τη σχέση τους με το διαμέρισμα στο οποίο έγινε η έκρηξη. Μερικές εβδομάδες αργότερα, ακολουθούν οι συλλήψεις και οι προφυλακίσεις με μοναδικό «στοιχείο» τμήμα δακτυλικού αποτυπώματος πάνω σε κινητό αντικείμενο δύο ακόμα ατόμων, του αναρχικού συντρόφου Νίκου Ρωμανού και του Α.Κ. Το σαθρό αυτό στοιχείο της αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας, που οι αποδείξεις- πασπαρτού της χρησιμοποιούνται χωρίς καμία περαιτέρω αμφισβήτηση από το δικαστικό σύστημα, έχει χρησιμοποιηθεί κατά κόρον σε μεθοδεύσεις παγίδευσης αγωνιστών και αγωνιστριών. Τα προφυλακισμένα συντρόφια επιχειρείται ξανά να εμφανιστούν ως ασυνείδητοι, «τυφλοί» βομβιστές, ως «δημόσιος κίνδυνος».
Η αλήθεια όμως βρίσκεται πολύ μακριά από τα αστυνομικά τους δελτία και τα άθλια δημοσιεύματά τους. Σε αντίθεση με τη βαρβαρότητα του καπιταλιστικού κόσμου, η αναρχική αντίληψη στέκεται απέναντι και πράττει συνειδητά ενάντια στη λογική των παράπλευρων απωλειών, η οποία τώρα παρελαύνει σαν πειστήριο ενοχής απέναντι σε μέσα και επιλογές αγώνα. Ποιος καταπιεσμένος, ποια φτωχή, ποιος προλετάριος, ποια μετανάστρια έχει λόγο να πιστέψει πως κινδυνεύει από τον κόσμο του Αγώνα και τις επιλογές του; Από ανθρώπους δοσμένους στον αγώνα κατά της ανισότητας και της εκμετάλλευσης, ανθρώπους που παίρνουν θέση στις γραμμές της επαναστατικής πάλης, που αφιερώνουν και τελικά είναι ικανοί και να δώσουν την ίδια τους τη ζωή για την υπεράσπιση υψηλών ιδανικών, για την ανατροπή του κόσμου της εξουσίας. Ανθρώπους που αντιστέκονται με κάθε τρόπο στη λαίλαπα της ιδιώτευσης, της εξατομίκευσης, της αδιαφορίας για τα κοινά και την πολιτική.
Μετά από δυο ανακριτικές διαδικασίες και 1,5 χρόνο αναμονής καθώς οι έρευνες συνεχιζόταν και η υπόθεση παρέμενε ανοιχτή, από την 1η του Απρίλη τα συντρόφια δικάζονται στο Εφετείο Αθηνών και αναμένεται η απόφαση σε πρώτο βαθμό. Παρά τις αγωνιώδης προσπάθειες αστυνομικών και δικαστικών αρχών να βγάλουν κάποιο «λαυράκι» και να συνδέσουν ασύνδετα κομμάτια του έωλου κατηγορητηρίου, τα συντρόφια, (με εξαίρεση την Μαριάννα) θα δικαστούν εν τέλει με λιγότερες κατηγορίες από ότι αρχικά είχε ορίσει ανακρίτρια και εισαγγελέας, ακολουθώντας πιστά τις επιταγές της αντιτρομοκρατικής. Σε αυτό το δικαστήριο βέβαια θα γίνουμε μάρτυρες μιας πρωτοφανούς κατάστασης για τα δεδομένα μιας πολιτικής δίκης, καθώς παρότι το μεγαλύτερο μέρος του κατηγορητηρίου έχει κατασκευαστεί από την ίδια την αντιτρομοκρατική, κανένας μέλος της υπηρεσίας, αλλά και κανένας μπάτσος γενικότερα δεν έχει καλεστεί ως μάρτυρας κατηγορίας. Οι ίδιοι μπάτσοι που ισχυρίζονται ότι υπάρχει μια άγνωστη και ανώνυμη τρομοκρατική οργάνωση, οι ίδιοι που ισχυρίζονται πως υπήρχε μια πολύ μεγάλη ποσότητα εκρηκτικών, οι ίδιοι που ανάμεσα σε δεκάδες αποτυπώματα επέλεξαν να ξεχωρίσουν και να κατηγορήσουν με βάση αυτά τον Νίκο και τον Α.Κ, οι ίδιοι που ενώ η συντρόφισσα Μαριάννα Μανουρά ήταν αναίσθητη τραυματισμένη στο νοσοκομείο επέλεξαν να της πάρουν δείγμα DNA με τελείως παράτυπο τρόπο, δεν καλούνται να εξεταστούν από την έδρα του δικαστηρίου, τους συνήγορους υπεράσπισης και φυσικά τους συντρόφους που κατηγορούνται. Με την αλλαγή του Ποινικού κώδικα και του Κώδικα ποινικής Δικονομίας έχει δοθεί η δυνατότητα στην αστυνομία να μην προσέρχεται στο δικαστήριο και να γίνονται απλά αναγνώσεις των όποιων καταθέσεων και εκθέσεων τους, λαμβάνοντάς τες ως αληθείς και άμεμπτες. Έτσι, στρώνεται ο δρόμος για δίκες fast-track στις οποίες δεν θα δίνεται καν το δικαίωμα στο κατηγορούμενο και τους συνηγόρους του να εκθέτουν τους μπάτσους και τα κενά των κατηγορητηρίων, αφού απλά θα λογίζεται ως θέσφατο ό,τι έχουν οι ίδιοι συντάξει από την άνεση των γραφείων τους όλο το προηγούμενο χρονικό διάστημα. Στην υπόθεση των Αμπελοκήπων, αφού δεν υπάρχουν στοιχεία να συνδέουν τους κατηγορούμενους μεταξύ τους, δεν υπάρχουν παρακολουθήσεις, καθώς δεν υπάρχουν καν τα γνωστά ανώνυμα τηλεφωνήματα που δίνουν πληροφορίες για την εκάστοτε υπόθεση, η εξέταση του κάθε μπάτσου στην ζωντανή διαδικασία θεωρήθηκε άσκοπη μάλλον από την έδρα, παρότι θα δικάσει τους συντρόφους με τον βαρύτατο αντιτρομοκρατικό νόμο 187Α. Δεν γνωρίζουμε αν αποτελεί μια προσπάθεια της έδρας να αναδείξει το δικαστήριο ως μια αντιδικία ανάμεσα σε αγωνιστές/στριες και κατοίκων της πολυκατοικίας που αδίκως ταλαιπωρήθηκαν μετά την έκρηξη, αλλά ακόμη κι έτσι είναι, η έκρηξη, που είχε ως συνέπεια τον θάνατο του συντρόφου μας, δεν θα εργαλοιοπηθεί πολιτικά και μέσα στην δικαστική αίθουσα, όπως γίνεται τόσους μήνες έξω από αυτή. Διαχρονικά άλλωστε δεκάδες αντίστοιχες υποθέσεις με κατασκευασμένα και διογκωμένα κατηγορητήρια από την αντιτρομοκρατική, καταλήγουν στα δικαστήρια μετά από μήνες ή/και χρόνια προφυλακίσεων και καταρρέουν, μη μπορώντας να στηριχθούν ούτε από την δικαστική εξουσία.
Κανένα κοινό συμφέρον δεν έχουν οι από-τα-κάτω, οι προλετάριες, η κοινωνική πλειοψηφία, με τους λαθρέμπορους πετρελαίου και ναρκωτικών, τους διαπλεκόμενους μαφιόζους, τους ισχυρούς εκατομμυριούχους ολιγάρχες του τραπεζικού, κατασκευαστικού, εφοπλιστικού και βιομηχανικού κεφαλαίου που κατέχουν και το σύνολο των μεγάλων συστημικών μέσων ενημέρωσης. Με αυτούς που στηρίζουν απροκάλυπτα τις πολιτικές των κυβερνήσεων, που κερδοφορούν από την αφόρητη ακρίβεια σε είδη πρώτης ανάγκης και την αντεργατική νομοθεσία, που καλύπτουν τις κρατικές δολοφονίες στα σύνορα, στα αστυνομικά τμήματα, στα μέσα μαζικής μεταφοράς, στους δρόμους, ξεπλένουν και καλύπτουν σκάνδαλα και βιαστές. Που συνδέονται με την διεθνή και εγχώρια βιομηχανία όπλων, προωθούν και στηρίζουν τη συμμετοχή του ελληνικού κράτους σε όλα τα πολεμικά μέτωπα και στη γενοκτονία των Παλαιστίνιων. Οι φτωχοί, οι καταπιεσμένες, οι περιθωριοποιημένοι, το προλεταριάτο -ντόπιοι ή πρόσφυγες και μετανάστριες- γνωρίζουν πως η επαναστατική πάλη, ο ριζοσπαστικός αγώνας, διεξάγεται εντός του ταξικού πολέμου, για τα συμφέροντά τους.
Γι' αυτόν τον λόγο δεν ξεχνάμε και δεν θα πάψουμε να λέμε: Τρομοκράτες ήταν, είναι και θα είναι το κράτος και το κεφάλαιο. Αυτοί τρομοκρατούν μέσα από την καθημερινή καταπίεση των ζωών μας. Αυτοί είναι που εκμεταλλεύονται και λεηλατούν τη φύση και τις ζωές μας προκειμένου να μεγιστοποιήσουν τα κέρδη τους, που μας καταδικάζουν στη φτώχεια και την εξαθλίωση, που μας πετάνε στον δρόμο ξεπουλώντας την αυτονόητη ανάγκη για στέγαση σε funds, που μετατρέπουν τις γειτονιές μας σε απρόσιτες τουριστικές ζώνες, που κρύβουν τις διαρκώς αυξανόμενες εργατικές δολοφονίες πίσω από τη λέξη ατύχημα, που σκοτώνουν μετανάστ(ρι)ες/α και προσφυγ(ισσ)ες/α στα σύνορα, στα εργασιακά κάτεργα και τα αστυνομικά τμήματα, που καλύπτουν και αναπαράγουν την πατριαρχία και τη σεξιστική βία μοιράζοντας ανερυθρίαστα panic buttons. Εκείνοι που εξαπολύουν πολέμους στο βωμό των οικονομικών και πολιτικών τους συμφερόντων, εκείνοι που ξαναμοιράζουν τον κόσμο βάφοντας τα χέρια τους με αίμα, εκείνοι, που επιτίθενται στους λαούς της Μέσης Ανατολής και ισοπεδώνουν την αντιστεκόμενη Γάζα, εκείνοι που διαπράττουν τη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού. Εκείνοι που επιβεβαιώνουν τη βία ενός συστήματος ανισοτήτων, τη βία των ισχυρών.
Η επαναστατική αντιβία είναι ένα αναγκαίο εργαλείο αγώνα ως συλλογική άμυνα των κοινωνικών κομματιών που αγωνίζονται απέναντι στην κρατική κατασταλτική βία, καθώς μπορεί να δράσει ως μοχλός πίεσης για το σαμποτάζ των σχεδίων των κυρίαρχων, για την αποτροπή των εθνικών πολέμων αλλά και για τη διάχυση του επαναστατικού προτάγματος. Ο ένοπλος αγώνας ως κομμάτι της επαναστατικής αντιβίας, επιχειρεί και καταφέρνει να επιστρέφει στο κράτος μια μερίδα από την βία που καθημερινά μας ασκεί. Η ένοπλη πάλη είναι ένα αναπόσπαστο κομμάτι του ριζοσπαστικού κινήματος, του πολύμορφου κοινωνικού και ταξικού αγώνα, ριζωμένο βαθιά στην αγωνιστική παράδοσή μας, και το υπερασπιζόμαστε αδιαπραγμάτευτα.
Κομμάτι αυτής της διαρκούς εξεγερσιακής κίνησης αντίστασης ενάντια στην επιβολή της εξουσίας υπήρξε ο ένοπλος αναρχικός αγωνιστής Κυριάκος Ξυμητήρης. Ο σύντροφος Κυριάκος ήταν για χρόνια αδιάλειπτα παρών σε εγχειρήματα αλληλεγγύης κρατουμένων, στο αντιπολεμικό Διεθνιστικό κίνημα, σε δράσεις για την υπεράσπιση της γειτονιάς των Εξαρχείων, στους αγώνες εντός των πανεπιστημίων, στην υπεράσπιση των απελευθερωμένων χώρων των καταλήψεων και σε κάθε κοινωνικό και ταξικό αγώνα. Επέλεξε να πολεμήσει μέχρι τέλους μαχόμενος με όλα τα μέσα τον κόσμο της εξουσίας, το κράτος, το κεφάλαιο, τον ρατσισμό, την πατριαρχία. Επέλεξε να αγωνιστεί από την πλευρά των καταπιεσμένων και των εξεγερμένων για έναν καλύτερο κόσμο, για έναν κόσμο αλληλεγγύης, ισότητας, ελευθερίας. Κάπως έτσι τον βρήκε και η τελευταία του ανάσα, εκεί που συνειδητά και πάντα με συνέπεια επέλεξε να είναι, στον αγώνα. Υπερασπιζόμαστε όλους αυτούς και όλες αυτές που έδωσαν τη ζωή τους, που φυλακίστηκαν, που αγωνίστηκαν, που βρέθηκαν αντιμέτωποι/ες με τις κρατικές μεθοδεύσεις μέσα στα τόσα χρόνια του κοινωνικού και ταξικού πολέμου.
ΟΠΟΙΟΣ ΞΕΧΝΑΕΙ ΤΟΥΣ ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΥΣ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΞΕΧΝΑΕΙ ΚΑΙ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ
ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΞΥΜΗΤΗΡΗΣ ΠΑΡΩΝ
ΟΛΟΙ/ΕΣ ΣΤΟ ΕΦΕΤΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 24/4 09:00, ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ
Συνέλευση Αλληλεγγύης στους φυλακισμένους, φυγόδικους και διωκόμενους αγωνιστές και αγωνίστριες
Εικόνες:
Κάλεσμα αλληλεγγύης στις τελευταίες δικασίμους για την υπόθεση των Αμπελοκήπων, 23/04 και 24/04/ Εφετείο
Κάλεσμα αλληλεγγύης στη δίκη για την υπόθεση των Αμπελοκήπων την Πέμπτη 23 στις 8:30 π.μ. και Παρασκευή 24 Απριλίου στο Β' τριμελές εφετείο κακουργημάτων (Ισόγειο αίθουσα Δ5), είσοδος απο την Λ. Αλεξάνδρας. Στηρίζουμε την συγκέντρωση αλληλεγγύης την Πέμπτη 23/04 στις 19:00 μ.μ. στο Υπουργείο Δικαιοσύνης. Λευτεριά σε όλα τα προφυλακισμένα συντρόφια
Τα κράτη είναι οι μόνοι Τρομοκράτες. Αλληλεγγύη στα προφυλακισμένα συντρόφια. Στεκόμαστε αδιαπραγμάτευτα δίπλα τους μέχρι την απελευθέρωση τους.
Διανύουμε μια περίοδο κλιμάκωσης του πολέμου στη Μέση Ανατολή και ευρύτερα. Η περίοδος αυτή έρχεται να συμπληρώσει τα σταθερά μέτωπα θανάτου ανά τον κόσμο, ενώ η καταφανής και ενεργή συμμετοχή και εμπλοκή του ελληνικού κράτους στην πολεμική συνθήκη εντείνει την ανάγκη για ένα ακόμα πιο ενεργό εγχώριο αντιπολεμικό και αντιιμπεριαλιστικό κίνημα. Στα ίδια πλαίσια το κοινωνικό συμβόλαιο των αστικών δημοκρατιών έχει δομικά αποσυρθεί και τα ανθρώπινα όπως αποκαλούνται δικαιώματα -με πρωταρχικό αυτό στη ζωή- παύουν πια να είναι προστατευμένα αγαθά από τα εξουσιαστικά συστήματα διαχείρισης που τα θεμελίωσαν. Η περίοδος αυτή χαρακτηρίζεται επίσης από τις ολοένα και περισσότερες κρατικές δολοφονίες, οι οποίες δεν χρειάζονται πια το πρόσχημα της συμμετοχής σε μια ιδιαίτερα επικίνδυνη- για τη διατήρηση της κοινωνικής συνοχής και ειρήνης- ομάδα. Χαρακτηρίζεται επίσης από τις κρατικές και καπιταλιστικές δολοφονίες καθημερινά στους χώρους εργασίας, στους δρόμους, στα σύνορα και το Αιγαίο, στα Τέμπη, το Μάτι και τη Μάνδρα, στα φασιστικά καρτέρια θανάτου, αλλά και από τις «επικίνδυνες αποστολές» των εργοδοτών-εφοπλιστών που στέλνουν τους ναυτεργάτες μέσα στο στόμα του λύκου, καλώντας τους έτσι να υπογράψουν μια ιδιότυπη ανάληψη ευθύνης στα μέτωπα πολέμου. Σε μια περίοδο που το μόνο που μας επιφυλάσσει είναι μια νοσηρή συνθήκη επιβίωσης, μια καθημερινή πρόσκληση αστικής νομιμοποίησης της ύπαρξής μας, σε μια περίοδο που οι εξουσιαστικοί/κατασταλτικοί θεσμοί επελαύνουν επιχειρώντας να αλώσουν και να αποικίσουν κάθε σημείο ανθρώπινης αλληλεπίδρασης και επιτίθενται με μένος σε κάθε κέντρο και εστία αγώνα, το κράτος, οι δικαστικοί και κατασταλτικοί θεσμοί καταπίεσης προσπαθούν να πείσουν την ελλαδική κοινωνία ότι τα συντρόφια μας, αλλά και ο κάθε αγωνιζόμενος άνθρωπος που οραματίζεται ένα κόσμο διαφορετικό και βάζει την εαυτή του και την ύπαρξη του σε μια τροχιά απέκδυσης της συστημικής σαπίλας, που αγωνίζεται για την αντιστροφή της με κάθε μέσο, είναι τρομοκράτης, είναι εχθρός μια ειρηνευμένης κοινωνικής συνθήκης, διακινδυνεύει την δημόσια τάξη, την ειρηνική συνύπαρξη των πολιτών, όπως ορίζει το γράμμα του νόμου στην αντίστοιχη διάταξη του 187.
Τρομοκράτες είναι το κράτος και το κεφάλαιο. Από αυτούς κινδυνεύουν και τρομοκρατούνται οι κοινωνίες του σήμερα, τα φτωχοποιημένα κοινωνικά κομμάτια, οι αόρατοι αυτού του κόσμου, και όχι από τον κόσμο του ριζοσπαστικού αγώνα. Αυτό λέγαμε πάντα, έτσι θα σταθούμε απέναντί τους και καθ όλη τη διάρκεια της δίκης που ξεκίνησε την 1η Απριλίου, μέχρι την τελική απελευθέρωση όλων των προφυλακισμένων συντροφιών.
Η ακούσια έκρηξη την 31/10/24 στην οδό Αρκαδίας κόστισε την ζωή του αναρχικού συντρόφου μας Κυριάκου Ξυμητήρη, προκάλεσε τον βαρύ τραυματισμό της συντρόφισσας Μαριάννας και οδήγησε στην σύλληψη και προφυλάκιση των αναρχικών συντροφισσών Μαριάννας Μανουρά, Δήμητρας Ζαραφέτα, του αναρχικού Νίκου Ρωμανού, του συντρόφου Δημήτρη και του Α.Κ. οι οποίοι είναι προφυλακισμένοι έως και σήμερα παρά τα συνεχή αιτήματα για αντικατάσταση της κράτησης. Η συνθήκη αυτή εργαλειοποιήθηκε από τα δημοσιογραφικά μίντια και την κρατική προπαγάνδα προκείμενου να συκοφαντήσει και να αποπολιτικοποιήσει τόσο τους συντρόφους μας, όσο και την ίδια την επαναστατική αντιβία και να υπονομεύσει τις εξεγερτικές επιλογές του αγώνα.Ενάμιση σχεδόν χρόνο μετά καλούνται να παραστούν στις δικαστικές αίθουσες σε μια, για ακόμη μια φορά, απονομιμοποιημένη από τους ίδιους τους αστικούς νόμους, διαδικασία. Παρ όλη την επιμονή της αντιτρομοκρατικής και συνολικά των διωκτικών αρχών και των φερέφωνών τους να διογκώσουν την υπόθεση, να την συσχετίσουν με άλλες επαναστατικές οργανώσεις και ενέργειες ή και να εφεύρουν άγνωστες και μη υπαρκτές οργανώσεις, το αφήγημα τους έχει ήδη πέσει στο κενό. Έχουμε ευθύνη να δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις για να συντριβεί και στις δικαστικές αίθουσες και στη δημόσιο διάλογο. Για τις επιλογές των συντροφισσών και των συντρόφων μας θα μιλήσουν, όπως το κάνουν από την πρώτη μέρα, οι ίδιες και οι ίδιοι. Εμείς θα είμαστε και πάλι εκεί για να τους στηρίξουμε με όλες μας τις δυνάμεις. Θα είμαστε εκεί για να διατηρήσουμε ζωντανή την επαναστατική μνήμη ενός από τους πολυτιμότερους συντρόφους που είχαμε, του Κυριάκου Ξυμητήρη.
Όσο και να λερώνουν το στόμα τους, για τον Κυριάκο ''μίλησαν'' οι ίδιες του επιλογές και αποφάσεις. Ένας σπάνιος σύντροφος, που θα μείνει για πάντα στην ιστορία του αναρχικού κινήματος και της ένοπλης πάλης, που έζησε ως ενεργό κομμάτι του πολύμορφου αγώνα και ως κομμάτι της διαρκούς εξεγερσιακής κίνησης αντίστασης. Παρών σε κάθε πεδίο του κοινωνικού και ταξικού πολέμου, έφυγε από τη ζωή επιχειρώντας να εκπληρώσει την δική του εξέγερση, την δική του πολυπόθητη επανάσταση προσδοκώντας κάποιο εκρηκτικό πλήγμα στον κόσμο της εξουσίας.
Η ένοπλη πάλη, αναπόσπαστο κομμάτι του ριζοσπαστικού κινήματος, του πολύμορφου κοινωνικού και ταξικού αγώνα, αμφισβητεί το κρατικό μονοπώλιο στη βία. Είναι ένα κομμάτι της αγωνιστικής παράδοσής που συνδέει το χθες και το σήμερα με το δρόμο προς την εξέγερση και την κοινωνική επανάσταση. Η επαναστατική μνήμη το ίδιο.
Αυτός ο Οκτώβρης θα μείνει για πάντα στην ιστορία καθώς ένα ακόμα άστρο έσβησε νωρίς, καρφώνοντας χιλιάδες μαύρα βέλη στα βάθη της ψυχής μας.
Από την πρώτη Απρίλη και κάθε μέρα διεξαγωγής της δίκης θα είμαστε εκεί, εντός και εκτός της δικαστικής αίθουσας για να σταθούμε αδιαπραγμάτευτα δίπλα στα συντρόφια πολιτικά και ηθικά μέχρι την απελευθέρωση τους. Για να δείξουμε ξανά πως κανείς και καμία τους δεν είναι μόνη/μόνος. Ο σύντροφος Κυριάκος και οι συντρόφισσες/οι που θα δικαστούν σε αυτήν την πολιτική δίκη είναι κάποιοι/κάποιες από εμάς.
Καλούμε και στηρίζουμε:
- σε συγκεντρώσεις αλληλεγγύης στο Εφετείο 23/04 στις 8:30 π.μ και 24/04
- την συγκέντρωση αλληλεγγύης Πέμπτη 23/04 στο Υπουργείο Δικαιοσύνης στις 19:00 μ.μ.
ΤΑ ΚΡΑΤΗ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΜΟΝΟΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ
ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΞΥΜΗΤΗΡΗΣ ΠΑΝΤΑ ΠΑΡΩΝ ΣΤΙΣ ΚΑΡΔΙΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΜΑΣ
ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΟΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΑ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ
Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ
Ταμείο Αλληλεγγύης Φυλακισμένων και Διωκόμενων Αγωνιστ(ρι)ών
[Παρασκευή 24/04_Εφετείο Λουκάρεως_9.00] Κάλεσμα αλληλεγγύης ενόψει της απόφασης στη δίκη της υπόθεσης Αμπελοκήπων
Η δικαστική απόφαση για την υπόθεση των Αμπελοκήπων αναμένεται την Παρασκευή 24/04 στο Εφετείο της Λουκάρεως και καλείται συγκέντρωση αλληλεγγύης και στήριξης στα προφυλακισμένα συντρόφια.
Στηρίζουμε την συγκέντρωση αλληλεγγύης την Πέμπτη 23/04 στις 19:00 μ.μ. στο Υπουργείο Δικαιοσύνης.
Η εισαγγελική πρόταση των προηγούμενων ημερών, έπραξε το αυτονόητο, αποδεχόμενη πως το κατηγορητήριο για τους 3 κατηγορούμενους της υπόθεσης, Νίκο Ρωμανό, Α.Κ. και Δημήτρη ήταν διάτρητο και αστήριχτο, και πρότεινε την αθώωσής τους. Πρότεινε όμως με περισσότερη ένταση την καταδίκη των αναρχικών Μαριάννας Μανουρά και Δήμητρας Ζαραφέτα, με τον αντιτρομοκρατικό νόμο για το σύνολο των κατηγοριών, εξυπηρετώντας τα αφηγήματα της αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας, που δεν βρέθηκε καν στη δίκη για να τα στηρίηξει.
Οι ακροβασίες που ήταν απαραίτητες για τη στήριξη μιας υποτιθέμενης τρομοκρατικής οργάνωσης - για την οποία δεν προκύπτει από τα στοιχεία ούτε δράση, ούτε στόχος, ούτε διάρκεια - εξυπηρετούν τις κρατικές διαταγές. Αυτές , που στοχοποιούν όποιον-α υπερασπίζεται την αναρχική του/της ταυτότητα, τις φιλικές και συντροφικές σχέσεις, τον ίδιο τον αγώνα, τα επαναστατικά προτάγματα, αλλά ουσιαστικά, τη μνήμη του αναρχικού συντρόφου Κυριάκου Ξυμητήρη.
Στεκόμαστε δίπλα στις συντρόφισσες και στους συντρόφους μας και θα παραμείνουμε αδιαπραγμάτευτα στο πλευρό τους μέχρι την απελευθέρωσή τους.
Ακολουθεί το κείμενο του αρχικού καλέσματος:
Στις 31 Οκτωβρίου 2024 σκοτώνεται ο αναρχικός ένοπλος αγωνιστής Κυριάκος Ξυμητήρης, μετά από έκρηξη σε διαμέρισμα στους Αμπελόκηπους, στη διάρκεια επεξεργασίας εκρηκτικής ύλης, χαράσσοντας για πάντα την 31 Οκτώβρη σαν μια ημερομηνία που κουβαλάει πέρα απο ανείπωτη θλίψη, το πείσμα της μνήμης ενάντια στη λήθη, την ίδια την υπόσχεση για συνέχιση του αγώνα. Από την ίδια έκρηξη, η αναρχική συντρόφισσα Μαριάννα Μανουρά, που βρίσκεται στο διαμέρισμα την ώρα της έκρηξης, μεταφέρεται στο νοσοκομείο Ευαγγελισμός με πολλαπλά τραύματα, κρατείται και προφυλακίζεται μια μερα μετα το χειρουργείο στις γυναικείες φυλακές Κορυδαλλού, όπου και της στερείται μεχρι σημερα η, αναγκαία για την ανάρρωση της, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.
Ακολουθεί το γνωστό «κυνήγι μαγισσών» και η προσπάθεια διαμόρφωσης εντυπώσεων από τις συντεταγμένες κρατικές δυνάμεις και τα ΜΜΕ έτσι ώστε να χτιστεί το γνωστό αφήγημα της τρομοκρατίας. Τα συστατικά της συνταγής για την επιστράτευση του αντιτρομοκρατικού νομου 187Α είναι γνωστά. Τα "αδιάσειστα" στοιχεία της κρατικής αντιτρομοκρατικής προπαγάνδας, αναζητούνται ανάμεσα σε γνωστούς και οικείους, ανάμεσα σε όποιον μπορεί να είχε κάποια σχέση με το διαμέρισμα που βαφτίζεται γιάφκα. Απέναντι σε όποιον θα αντληθεί από μια συγκεκριμένη δεξαμενή υπόπτων και, είτε θα υπερασπιστεί τη συντροφική/κοινωνική του σχέση, είτε δε θα απαρνηθεί την αναρχική του ταυτότητα και δράση.
Σε αυτό τα πλαίσιο συλλαμβάνονται και προφυλακίζονται η αναρχική συντρόφισσα Δήμητρα Ζαραφέτα και ο σύντροφος Δημήτρης με μόνη σύνδεση τη σχέση τους με το διαμέρισμα στο οποίο έγινε η έκρηξη. Μερικές εβδομάδες αργότερα ακολουθούν οι συλλήψεις και οι προφυλακίσεις του συντρόφου Νίκου Ρωμανού και του Α.Κ με το πενιχρό στοιχείο του αποτυπώματος σε μία σακκούλα, ένα κινητό αντικείμενο με πολλα ακόμα αποτυπώματα πάνω του, από τα οποία θα ξεχωριστούν εκείνα των ανθρώπων με χρόνια αγώνων στις πλάτες τους. Χώρις ουσιαστικά στοιχεία αλλά με συστηματικές μεθοδεύσεις, από μια έκρηξη σε ένα διαμέρισμα με την παρουσία δύο ατόμων, οδηγούμαστε στο σενάριο όπου πρωταγωνιστικό ρόλο παίζει μία «άγνωστη οργάνωση», της οποίας τα μέλη είναι "άγνωστα και μη" και η οποία δεν έχει «αρχή, μέση ή τέλος». Ο 187Α, ένας νόμος με επιτηδευμένες ασάφειες, αναδεικνυεται για ακόμα μια φορά ως ένα ισχυρό όπλο στη φαρέτρα της κρατικής καταστολής που προσπαθεί επίμονα να στοχοποιήσει, να διώξει, να φυλακίσει αγωνιστές. Είναι το εργαλείο, εκείνο, της κυριαρχίας, το οποίο για πάνω από 20 χρόνια στρέφεται εναντίον των πιο ριζοσπαστικών κομματιών της κοινωνίας. Ένα εργαλείο το οποίο η κυριαρχία χρησιμοποιεί και αξιοποιεί όλο και πιο συχνά, βαφτίζοντας αγωνιζόμενους ανθρώπους ως «τρομοκράτες» και αναβαθμίζοντας το εκάστοτε κατηγορητήριο κατά το δοκούν.
Ο σύντροφος Κυριάκος και η συντρόφισσα φωτογραφίζονται ως επικίνδυνοι για τη δημόσια τάξη αναρχικοί. Παρότι η συντρόφισσα Μαριάννα, από την πρώτη στιγμή, από το κρεβάτι ακόμα του Ευαγγελισμού, (επάνω στο οποίο δε δίστασαν να πραγματοποιήσουν προανακριτική διαδικασία οι διώκτες της, γεγονός που συνιστά βασανισμό), κατέστησε ξεκάθαρο προς τους κατοίκους της πολυκατοικίας που υπέστη σοβαρές ζημιές από την έκρηξη, πως δε θα μπορούσε να έχει παρθεί ποτέ αμελητί αυτή η απόφαση. Στην αναρχική αντίληψη και πρακτική, η εκμηδενιση των παραπλευρων απωλειών είναι υψίστης σημασίας.
Τον Κυριάκο και τη Μαριάννα τους γνωρίσαμε μέσα στους αγώνες του αναρχικού και ευρύτερου ανταγωνιστικού κινήματος. Σε αυτούς τους αγώνες που στρέφονται ενάντια στους δυνάστες αυτού του κόσμου και ξεδιπλώνονται στα εργοστάσια των φονικών 8ώρων, στις πλατείες για το έγκλημα των Τεμπών, στα χερσαία και θαλάσσια σύνορα, στις φτωχογειτονιές, στις μητροπόλεις. Απέναντι στα διεθνή αφεντικά που αιματοκυλούν τη γη, στα πολεμικά μέτωπα σε Ιράν, Παλαιστίνη, Λίβανο, Ουκρανία, που εκμηδενίζουν την αξία της ανθρώπινης ζωής, όχι από ατύχημα αλλά προσχεδιασμένα, οικοδομώντας την κυριαρχία τους μέσα στους αιώνες πάνω στην εκμετάλλευση και τη βία απέναντι στην κοινωνική βάση.
Η επιλογή της κοινωνικής και ταξικής αντιβίας που αμφισβητεί έμπρακτα την αστική νομιμότητα και το κρατικό μονοπώλιο της βίας, προσανατολισμένη προς μια επαναστατική κατεύθυνση, αποτελεί διαχρονικά κομμάτι των αγώνων των καταπιεσμένων και εκμεταλλευόμενων και ως τέτοιο θα την υπερασπιστούμε. Είναι η απόφαση της επιστροφής μιας ελάχιστης βίας στους γδάρτες των ζωών και των ονείρων μας, σε μια κατεύθυνση επαναστατική, αυτό που οπλίζει το χέρι των αγωνιστών-ριών και προσβλέπει στην οικοδομηση ενός κόσμου ισότητας, αλληλεγγύης και ελευθερίας. Για αυτούς τους λόγους αγωνιστές σαν τον Κυριάκο, αναλαμβάνουν το ρίσκο τέτοιων ενεργειών, με το χαμόγελο χαραγμένο στα χείλη τους. Με την ψυχή τους οπλισμένη σαν τα χέρια τους, τόσο με την ομορφιά που η μεγάλη τους καρδιά και φαντασία χωράει, όσο και με τη συνείδηση, τις αξίες, το πολιτικό όραμα για μια άλλη κοινωνία. Ακόμα και αν αυτό μπορεί να στοιχίσει, πέρα από την ελευθερία τους, την ίδια τους τη ζωή. Γιατί αναγνωρίζουν αυτή την επιλογή, σαν ένα τρόπο να νικήσει η ζωή, απέναντι στο θάνατο που κράτος κεφάλαιο πατριαρχια σκορπανε.
Την 1η Απρίλη, και έχοντας περάσει 1,5 χρόνο προφυλακισμένα ξεκινάει η δίκη των συντροφιών, όπου και αναμένουμε να τα δούμε ξανά, δυνατά να τα ακούσουμε. Να τα πάρουμε πίσω. Το σύστημα δικαιοσύνης που θα δικάσει τα συντρόφια μας, όσο και αν θέλει να πλασάρεται σαν τυφλό, αντικειμενικό, μη προκατειλημμένο, δεν αποτελεί τίποτε άλλο από ένα λάστιχο που πότε τραβιέται από την μια για να τιμωρήσει παραδειγματικά όποιον τολμάει να διεκδικεί την αξιοπρέπεια του, και πότε από την άλλη για να δικαιολογήσει τις πιο ειδεχθείς μορφές καταπίεσης. Η αναρχική ταυτότητα, η φιλική σχέση, ένα αποτύπωμα, βαφτίζονται αδιάσειστα στοιχεία, επιστρατεύονται από το κράτος στην απόπειρά του αφενός να στοιχειοθετήσει την εκδικητική του τιμωρία για τη μη συμμόρφωση στις επιταγές του ίδιου και των συμφερόντων του κεφαλαίου που υπηρετεί, και αφετέρου στον εκφοβισμό του κόσμου του αγώνα, θέτοντας την απειλή του εγκλεισμού να πλανάται πάνω από κάθε ριζοσπαστική επιλογή και στάση.
Βρισκόμαστε παράλληλα εδώ για να υπερασπιστούμε την ίδια τη μνήμη και τις επιλογές του συντρόφου Κυριάκου και καθένα που επιλέγει το δίκαιο της αντεπίθεσης, την πολυμορφια της αντιβίας, τις επιλογές της ένοπλης αναμέτρησης με το θάνατο που κράτος και κεφάλαιο σκορπάνε καθημερινά.
Απέναντι στη ζοφερή πραγματικότητα που μας επιφυλάσσει η εξουσία, στη πραγματικότητα των πολέμων, της αδικίας, της επιβαλλόμενης υποταγής, του φόβου, της τσακισμένης καθημερινότητας, και τόσων άλλων, τα δικά μας προτάγματα είναι η αδιαμεσολάβητη δράση, η κοινωνική ταξική αυτοοργάνωση, η αλληλεγγύη. Η ρήξη με τον ασφυκτικό κόσμο της εξουσίας, ντόπιων και διεθνών αφεντικών,που μας προετοιμάζει να γίνουμε μάζα για τα κανόνια τους, αναλώσιμες στα εργασιακά τους κάτεργα, σκυμμένοι και πειθήνιοι ακόμα και όταν μας αδικούν και μας δολοφονούν. Γιατί η αντίσταση στη βαρβαρότητα δεν μπορεί να συντριβεί. Έχει την δική της ροή και αυταξία. Όσο υπάρχει αδικία, θα υπάρχουν αυτοί και αυτές που θα τη πολεμούν, που θα τολμούν να δράσουν και να ονειρευτούν.
ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΞΥΜΗΤΗΡΗΣ ΠΑΡΩΝ
ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ
ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ
ΣΤΑ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ ΠΟΥ ΔΙΩΚΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΩΝ ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΩΝ
Αναρχικό στέκι Υπόκεντρο
Αραχώβης 42
ypokentro.espivblogs.net