Τρίτη 28 Απριλίου 2026 στις 18.00
Περί μπογιάς και καθαρ(ι)ότητας | ταινιάκι / κείμενο / μικροφωνική
Καλούμε σε μικροφωνική στο αίθριο της Νομικής, 28/4/26, 6μμ. Ταινιάκι: https://vimeo.com/1185522197/
«Η βρωμιά δεν είναι ποτέ ένα μεμονωμένο, απομονωμένο γεγονός. Όπου υπάρχει βρωμιά, υπάρχει ένα σύστημα. Η βρωμιά είναι το παραπροϊόν μιας συστηματικής ταξινόμησης και κατηγοριοποίησης της ύλης, από τη στιγμή που η ταξινόμηση συνεπάγεται την απόρριψη των ακατάλληλων στοιχείων.» ~Mary Douglas
Βρισκόμαστε σε μία περίοδο έντονων και επιθετικών επιταγών για γενική συμμόρφωση και παραγωγικότητα. Στα πανεπιστήμια αυτό εμφανίζεται σε μία σειρά μεταρρυθμίσεων (νόμοι που προβλέπουν πανεπιστημιακή αστυνομία, πειθαρχικά, διαγραφές), σε συστάσεις «τμημάτων ασφαλείας», προϋπολογισμούς για κάμερες και τουρνικέ, και εμφανίζεται και στον χώρο. Εμφανίζεται στα στέκια που έχουν εκκενωθεί, στις πόρτες που κλείνουν πιο νωρίς, ακόμα και στους τοίχους του κραυγαλαίου μπεζ.
Τα τελευταία χρόνια, σταδιακά όλο και παραπάνω, περνάει ως δεδομένο ότι τα πολιτικά συνθήματα στους τοίχους των σχολών θα λοιδορούνται από τα μίντια, τους πρυτανάκηδες, τους κοσμητοράκηδες, μέχρι και αρκετά φοιτητούδια ως «βρωμιά». Συγκεκριμένα στην Νομική, μετά την εκκένωση του αυτοδιαχειρζόμενου κυλικείου, αυτή η παραγωγή κυρίαρχου λόγου περί βρωμιάς και καθαριότητας έχει ως αποτέλεσμα οτιδήποτε γράφεται στους τοίχους μέσα σε μια-δυο μέρες να καλύπτεται με το δυσβάσταχτο γκριζο-μπεζ.
Αυτή η επιμονή με το σβήσιμο των τοίχων ντύνεται με λόγους περί αισθητικής και καθαριότητας που επιδιώκουν να αποκρύψουν τον αυταρχισμό και την αποσιώπηση του ανταγωνιστικού πολιτικού λόγου. Ωστόσο οι 14 μήνες φυλάκισης σε φοιτητή που έγραψε σύνθημα υπέρ της παλαιστίνης δεν μπορούν παρά να επαναφέρουν τους δημοκράτες στην πραγματικότητα: οι καθαροί τοίχοι, αν όχι μέσο καταστολής, είναι μέσο αποστείρωσης του χώρου. Είναι μία επιβολή πάνω στην μορφή του χώρου που καθορίζει τους τρόπους με τους οποίους μπορεί κάποιο να υπάρχει και να κινείται σε αυτόν.
Μέσα σε αυτές τις συνθήκες, η ανοιχτή μας συνέλευση αποφάσισε να κάνει ένα πείραμα. Αφού λέγεται τόσο εμφατικά πως το ζήτημα με τα συνθήματα είναι η ασχήμια, και όχι το περιεχόμενο, είπαμε να κάνουμε κάποιες παρεμβάσεις στους τοίχους που δεν θα επεμβαίνουν πολύ στην επικαλούμενη αισθητική τους, και δεν θα έχουν εμφανές πολιτικό περιεχόμενο. Αναρωτηθήκαμε τί θα κάνουν όσοι λένε για βρωμιά, αν η μπογιά που θα αποθέσουμε πάνω στην μπογιά του τοίχου δενφέρει εμφανώς κάποιο πολιτικό περιεχόμενο πέρα από το γεγονός ότι την βάλαμε εκεί εμείς.
Έτσι, αρχίσαμε να μπογιατίζουμε τμήματα τοίχων μονόχρωμα. Καθαρές, επαγγελματικές δουλειές, απλώς σε πιο όμορφα και ζωντανά χρώματα από τα δικά τους. Για να μην τους πέσουν βαριά μάλιστα, αρχίσαμε σταδιακά, από ένα ανοιχτό κοραλί που έμοιαζε πολύ με το μπεζ τους, σε όλο και πιο ροζ-κόκκινα χρώματα.
Στην αρχή, τίποτα. Οι τοίχοι έστεκαν εκεί, λίγο πιο ζωηροί από πριν, και η μπογιά πάνω στη μπογιά δεν ήταν βρωμιά. Όταν κατάλαβαν ότι το κάνουμε εμείς, τους ξαναπασάλυψαν. Είτε υπήρχε πολιτικό μήνυμα γραμμένο στον τοίχο, είτε όχι, η μπογιά και πάλι έγινε πρόβλημα, απλά και μόνο για το πολιτικό περιεχόμενο που μπορεί να εγκυμονούσε.
[Κάτω από το γκρίζο-μπεζ, αχνοφαίνεται ακόμα το ροζ]
Οι ίδιες αρχές που στήνουν μνημεία και εκδηλώσεις για επαναστάσεις και εξεγέρσεις του παρελθόντος, που τιμούν τους «τοίχους που έχουν την δική τους ιστορία… γραμμένη με μπογιά», που λένε για (ακαδημαϊκή έστω) «ελευθερία» και άλλα τέτοια δυσκολεύονται να παραδεχθούν πως ενοχλούνται και θέλουν να καταπιέζουν την παραμικρή πολιτική έκφραση στους τοίχους.
Παρ'ότι διαστρέβλωσαν ένα πολιτικό ζήτημα -το ζήτημα του ποιό έχει πρόσβαση και δυνατότητα να διαμορφώνει το πανεπιστήμιο και ποιό αποκλείεται από αυτό- σε ζήτημα καθαρ(ι)ότητας, είναι προφανές πως το θέμα τους δεν είναι η βρωμιά, αλλά το κατά πόσο επικυρώνεται ή αμφισβητείται η κυριαρχία τους!
Το πειραματικό παιχνίδι για το ξεμπρόστιασμα των overlords συνεχίζεται.
Καλούμε σε μικροφωνική στο αίθριο της Νομικής, 28/4/26, 6μμ
«Πόσο γελοίο αλήθεια να στερήσετε από εμάς τα χρώματα και έξω να βάφετε τον μουχλιασμένο και γκρίζο κόσμο σας με τα πιο φανταχτερά χρώματα για να μη μπορεί κανείς να δει τη σαπίλα που κρύβει.» ~Ulrike Meinhof
loiter!
ανοιχτή συνέλευση για την υπεράσπιση του πανεπιστημίου ως δημόσιο χώρο
4/2026
Αρχεία: